az groeninge. kortrijk

Verschillende fusietechnieken in de lage rugchirurgie

Het is de bedoeling van dit artikel om de verschillende operatietechnieken van de lumbale wervelzuil duidelijk te maken met behulp van beelden, zonder al te diep in te gaan op de verschillende indicatiegebieden. Eenvoudig gesteld, benaderen we de wervelkolom op de plaats waar de pathologie aanwezig is, met andere woorden waar de zenuw gekneld is of de aantasting van de wervelkolom gesitueerd is.  Bij spinaal stenose bijvoorbeeld, situeert het disco-radiculair conflict zich voornamelijk posterieur, door de vernauwing van het kanaal; bij laterale discushernia eerder rond het foramen, en bij een echte pathologische discus (‘dark disc’ op NMR), eerder anterieur.

Fusie van de lumbale wervels werd ongeveer 70 jaar geleden geïntroduceerd als behandeling voor symptomatische spinale instabiliteit, spinaal stenose, spondylolysthesis en degeneratieve scoliose. Ondertussen zijn de indicaties uitgebreid met chronische lage rugpijn en recidiverende radiculopathie, wat aanleiding gaf tot een enorme stijging in het aantal uitgevoerde procedures. Meer lezen.

Morfologische medische beeldvorming van de knie

Voor de morfologische beeldvorming van het kniegewricht bestaat er momenteel een waaier van technieken zodat het voor de clinicus niet altijd evident is om uit dit palet de meest adequate keuze te maken.

De keuze moet gericht zijn op het differentiëren van de mogelijke letsels die het klinisch onderzoek suggereert en het onderzoeksresultaat dient de therapiekeuze te beïnvloeden. De ‘European Association of Radiology’ publiceerde op 18 juli 2002 ‘guidelines’ voor verwijzing naar beeldvormend onderzoek. Deze werden aan de Belgische situatie aangepast door Belgische experts. De laatste geamendeerde versie dateert van 19 januari  2004 (http://www.vbs-gbs.org/tarieven/guidelines/guidelines_beeldvorming.pdf).

Naast deze ‘evidence based’, en tevens wat economische benadering is er de weefselgerichte benadering. Welk morfologisch beeldvormend onderzoek is up-to-date het beste om de diverse weefsel-componenten van het kniegewricht te beoordelen? Afhankelijk van de uitrusting van een dienst medische beeldvorming kan men een beroep doen op ultra-sonografie (US), botdensitometrie (BDM),  röntgenopnames (RX), ‘computed tomography’ (CT) en magnetische resonantie (MR). Meer lezen.

Nieuwe evoluties in rotator cuff repair

Sinds E. A. Codman in 1934 het rotatorenletsel (lees de supraspinatusscheur) samen met het herstel beschreef, kende de schouderchirurgie een grote evolutie. Een evolutie in de kennis van de schouder, zijn letsels en zijn behandeling. Deze evolutie verliep nog sneller de laatste vijftien jaar met de opmars van de arthroscopie.

In het begin werd een supraspinatus herstel uitgevoerd via een open ingreep met transosseuze hechtingen.  Daarna evolueerden we geleidelijk aan, via een mini-open ingreep met fixatie van de pees op het tuberculum majus door middel van ankers, naar een ‘full arthroscopische’ ingreep met één, twee of soms drie rijen ankers. De vraag hierbij is of de resultaten hiermee beter worden. We zetten de voor- en nadelen van elk op een rijtje. Meer lezen.

Voorstelling van het orthopedisch centrum az groeninge

Overzicht van de artsen met hun specialiteit en hun coördinaten. Klik hier